Dag Allemaal,

Het is volbracht, ons eerste concert zit erop. Maar de aanloop naar deze prestatie toe was erg gevarieerd.

De aftrap werd vanmorgen gegeven bij het nuttigen van een meer dan uitgebreid ontbijt. Lekker, van alles wat en vooral veel.

De busreis naarYuyao duurde meer dan drie uur en voerde ons door een eindeloos durend Shanghai, sommige zeggen dat er 40 miljoen Chinezen wonen, ik ben eens beginnen tellen maar ben vlug moeten afhaken, ze lijken zoveel op elkaar. Tussen haakjes, de Chinezen in België lijken precies meer op Chinezen dan de Chinezen in China. Ze lopen hier, zeker in Shanghai behoorlijk hip en gesoigneerd rond, lijken bijna Europees.

Ook tof om mee te maken, een ritje over de langste brug van heel Azië, 36 kilometer, ooit eens gezien op “megastructures” en nu live ervaren.

Maar keicool om te zien waren de cowboys op de weg in de industriële gebieden voor Yuyao : we waanden ons plotseling in de video-game, death race.
Een wirwar van auto’s, bussen, vrachtwagens, voetgangers, fietsers en de alomtegenwoordige scooters die de verkeersregels systematisch aan hun laars lappen. Bijna had onze bus een scooter omver gereden, maar, we heb net geen punten gescoord.

Ons nieuwe hotel, weer dik in oké, lekker eten, mooie kamers, het kan niet op.

De eerste repetitie in China was voor de meesten vooral kouuuuuuddddd.
Enkel voor de uitwisseling van gifts gingen de jassen uit, die van ons toch.
Het concert was zoals voorspeld dik in orde, het publiek zal gezellig warm ingeduffeld te luisteren maar reageerde in het begin nog wat koel 🙂
Maar we hebben ze opgewarmd en toen in één van de laatste nummers onze dirigent in Chinese outfit enkele woorden tot het publiek richtte en de muzikanten hetzelfde deden en dit alles in het Chinees, kwamen de toeschouwers flink tot leven. Dirigent Mark deelde zelf een eerste handtekening uit aan een fan.
Om niet te spreken over de fans van enkele muzikanten die tijden het dinner kwamen smeken om foto’s met hun idolen. De compromitterende foto’s graag in bijlage.

Zo, morgen om 7 uur bellen ze ons weer wakker en anderhalf uur later zitten wij weer in de bus, op weg naar nieuwe avonturen.

Tot morgen